اولين عاملي كه مى توان بعنوان علت قيام آن حضرت برشمرد مخالفت با بيعت يزيد بود ، پس از مرگ معاوية در نيمه رجب سال 60 هجرى يزيد به خلافت رسيد ، أو نامه اى به حاكم مدينه نوشت واز أو خواست كه براي خلافت از افرادى كه در زمان پدرش از بيعت خوددارى كرده بودند بيعت بگيرد ، كه مهمترين آنان امام حسين ( عليه السلام ) بود . امام كه مى دانست بيعت با أو به معناى تأييد كارهاى أو مى باشد از بيعت امتناع نمود ، وهنگامى كه حاكم مدينه براي انجام آن فشار آورد ، آن حضرت در 28 رجب با خانواده وگروهى از بني هاشم ، مدينه را بسوى مكة ترك گفت ودر سوم شعبان وارد اين شهر شد . علت انتخاب مكة آن بود كه آنجا حرم امن الهى تلقى مى شد ، وهمچنين موسم مكة نزديك بود كه ايشان مى توانست پيامش را به همه مردم ابلاغ كند . 2 - دعوت مردم كوفه از ايشان پس از آن كه ايشان در سوم شعبان وارد مكة شد وفعاليتهاى خود را آغاز كرد ، خبر كارهاى ايشان به مردم كوفه رسيد . مردم كوفه كه خاطرات خلافت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در آن شهر هنوز در ذهنشان بود ، وسوابق زندگى يزيد را به خاطر داشتند ، دور هم گرد آمده وتصميم گرفتند كه از أطاعت يزيد سرباز زنند وامام را به شهر خود دعوت كرده وتحت لواى آن حضرت درآيند . از اينرو نامه هاي بسيارى براي دعوت از ايشان ارسال كردند ، امام